شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٣٣ - بخش سى و پنجم نياز به فضل و رحمت خدا

بخش سى و پنجم:

نياز به فضل و رحمت خدا

دعاى ابو حمزه:

«سيّدى من لى و من يرحمنى إن لم ترحمنى و فضل من أؤمّل إن عدمت فضلك يوم فاقتى و إلى من الفرار من الذّنوب إذا انقضى أجلى،

اى مولاى من!اگر بر من رحمت نياورى من كه را دارم و چه كس بر من رحم آورد؟و روز بينواييم اگر فضل تو را از كف دهم،فضل چه كس توانم آرزو كرد؟و چون اجلم فرارسد،فرار از گناهان به سوى كيست؟»

اگر خداوندى كه ارحم الراحمين است بر انسان رحم نياورد،از چه كسى انتظار رحم و گذشت است؟و چه كسى قدرت دارد گناهكار را ببخشد اگر خداوند نبخشد؟

وقتى پايان عمر انسان فرارسيد كيست كه از گناهان انسان را برهاند و از عقوبت نجات دهد؟روز فقر و بينوائى چه كسى جز خداى مهربان و غنى بالذّات مى‌تواند بنده را كمك كند.

«من أؤمّل إن عدمت فضلك يوم فاقتى»:من روز نياز و احتياجم(در عالم برزخ و قيامت)اگر فضل و كرم تو را از دست بدهم به چه كسى اميد داشته باشم؟