شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٣١٤ - بخش سى و سوم اعتراف به گناه،ادب دعا

امير المؤمنين عليه السّلام در مناجات شعبانيه به خداوند عرض مى‌كند:«جعلت الإقرار بالذّنب إليك وسيلتى» [١]:(خدايا!اقرار به گناه را وسيله خود(براى توبه و تقرب به درگاه تو)قرار دادم.)

سعدى:

عذر تقصير،خدمت آوردم كه ندارم به طاعت استظهار [٢]

عاصيان از گناه توبه كنند عارفان از عبادت استغفار [٣]

حضرت امام موسى كاظم عليه السّلام به بعضى از فرزندانش فرمود:«يا بنىّ عليك بالجدّ لا تخرجنّ نفسك من حدّ التّقصير فى عبادة اللّه عزّ و جلّ و طاعته فإنّ اللّه لا يعبد حقّ عبادته» [٤]:

(اى پسر جانم!هماره كوشش كن،مبادا خودت را در عبادت و طاعت خداى عزّ و جل بى‌تقصير بدانى.زيرا خداوند هيچ‌وقت آن‌طور كه شايسته است عبادت نمى‌شود.)

راوى مى‌گويد:از امام هفتم عليه السّلام شنيدم مى‌فرمود:«مردى از بنى اسرائيل چهل سال عبادت خدا كرد و سپس به درگاه خدا قربانى نمود و از او پذيرفته نشد.پس با خود گفت:فلانى اين وضع از خودت پيش آمد و غير از تو كسى گناهكار نيست، (يعنى خودت قابليت پذيرش قربانى را از طرف خدا نداشتى و كسى در اين بين جز خودت مقصّر نيست)خطاب آمد:اى بنده!اين سرزنشى كه از خود كردى از عبادت چهل ساله‌ات بهتر بود.» [٥]

فضل ابن يونس از امام موسى بن جعفر عليه السّلام [٦]روايت مى‌كند كه حضرت فرمودند:

«زياد بگو خدايا مرا از تقصير بيرون مبر.»پرسيدم:«معنايش چيست؟»فرمود:«كلّ

[١].مفاتيح الجنان،اعمال مشتركه ماه شعبان.

[٢].استظهار:پشت‌گرمى.

[٣].گلستان سعدى،باب دوم،در اخلاق درويشان.

[٤].اصول كافى،باب الاعتراف بالتقصير،ح ١.

[٥].همان،ح ٣.

[٦].از حسن اتفاق بيشتر احاديثى كه در باب اقرار به گناه آوردم از امام هفتم عليه السّلام است كه روز ٢٥ رجب ١٤٢٨ روز شهادت آن حضرت به نگارش درآمد.