شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ١٥ - استفاده از محضر بزرگان

يادداشت

نگاهى گذرا به زندگانى آيت اللّه ايزدى رحمه اللّه

در تاريخ حيات مكتب تشيّع كم نيستند انسان‌هايى كه سراسر عمر شريف و گهربار خود را با مرارت و مشقت فراوان در مسير تهذيب و تحصيل صرف نمودند و در ترويج احكام و تربيت نفوس از هيچ تلاشى مضايقه نكردند،اما مع الاسف در صفحات تاريخ گمنام مانده‌اند.عالم ربّانى و فقيه صمدانى آيت اللّه حاج شيخ عبّاس ايزدى رحمه اللّه از شخصيت‌هاى نادرى است كه با داشتن مقامات عاليه‌ى علمى و عملى و فضايل و محاسن اخلاقى،گمنام زيست و از شهرت گريزان بود.

معلّم اخلاق،حكيم و فقيه فرزانه،مرحوم آيت اللّه حاج شيخ عبّاس ايزدى رحمه اللّه فرزند مرحوم محمد،نماينده امام خمينى رحمه اللّه و امام جمعۀ فقيد نجف‌آباد،در سال ١٣٠١ شمسى در نجف‌آباد اصفهان ديده به جهان گشود و متأسفانه در سن كودكى مادر مهربان خود را از دست داد.پس از طى دوران دبستان به حوزۀ علميۀ نجف‌آباد راه يافت و سپس براى تكميل مراتب علمى و عملى به حوزۀ علميۀ قم هجرت نمود.دوران اقامت ايشان براى تحصيل و تدريس در حوزۀ علميه قم،كه به مدّت نوزده سال از سال ١٣١٩ آغاز شد و تا ١٣٣٨ ادامه يافت،همراه با فقر مادى و نبود امكانات لازم،با انجام نماز و روزۀ استيجارى با عزم و ارادۀ جدى سپرى شد.

استفاده از محضر بزرگان

استاد،آيت اللّه ايزدى به دليل برخوردارى از استعداد،حافظۀ قوى و لطف خاص الهى،توانست به محضر پرفيض استادان و فقهاى عالى مقام،روحانيون نيك‌نام و بلندآوازه و علماى فرزانه و روشن‌بين و عرفاى مبارز،مردم‌گرا و آزاده‌اى چون:امام خمينى،علاّمۀ طباطبايى،آيت اللّه محقق داماد،آيات عظام بروجردى،مرعشى نجفى و گلپايگانى(رحمة اللّه عليهم)راه يابد و با بزرگان و فقهاى عاليقدر حوزۀ علميه قم، مباحثات علمى داشته باشد.