شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٨٧ - شكر و نعمتهاى بىمنتها

پس شايسته است مؤمن بر زبانش مهر بزند آن‌طور كه بر طلا و نقره‌اش مهر مى‌زند.)

«فإنّ رسول اللّه قال:رحم اللّه مؤمنا أمسك لسانه من كلّ شرّ فإنّ ذلك صدقة على نفسه ثمّ قال لا يسلم أحد من الذّنوب حتّى يخزن لسانه» [١].

پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمودند:«خداوند رحمت كند مؤمنى را كه زبانش را از هر بدى حفظ مى‌كند،زيرا اين كار براى حفظ خودش صدقه است.»سپس پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمودند:«هيچ‌كس از گناهان محفوظ نمى‌ماند تا اينكه زبانش را كنترل كند.»

يكى از وظائف مهم زبان،شكر و سپاس خداوند است.اگرچه از اينكه بتواند حقّ شكر خدا را به جا آورد،قاصر و ناتوان است.به قول سعدى:

بنده همان به كه ز تقصير خويش عذر به درگاه خداى آورد

ورنه سزاوار خداونديش كس نتواند كه به جاى آورد

شكر و نعمتهاى بى‌منتها

هيچ‌كس نمى‌تواند خدا را در برابر نعمت‌هاى بى‌حد و حسابش شكر و سپاس گويد.سيد الشهدا عليه السّلام در دعاى عرفه مى‌فرمايد:«يا من أياديه عندى لا تحصى و نعمه لا تجازى...فلك الحمد و الشّكر» [٢]:(اى خدايى كه نعمتهايش در نزد من شمرده نمى‌شود و سپاس گفته نمى‌شود،پس ستايش و سپاس مخصوص توست.)

«لو حاولت و اجتهدت مدى الأعصار و الأحقاب لو عمّرتها أن أؤدّى شكر واحدة من أنعمك ما استطعت ذلك إلاّ بمنّك الموجب علىّ شكرك أبدأ جديدا و ثناء طارفا عتيدا» [٣]؛

باز سيد الشهدا عليه السّلام در دعاى عرفه مى‌فرمايد:«اگر در مدت همۀ زمانها و قرنها عمر داده شوم و با قصد و كوشش بخواهم شكر يكى از نعمتهاى تو را به جا آورم،قادر نيستم،مگر باز به نعمت ديگرى كه آن نيز بر من شكرى را سر از نو و ستايشى تازه را واجب مى‌گرداند.»

[١].همان.

[٢].مفاتيح الجنان،دعاى امام حسين روز عرفه.

[٣].همان.