شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٢٥ - بخش سى و چهارم حالات ميّت

متن، شرح و تفسِیر دعاِی ابوحمزه ثمالِی جلد ١(صفحه ٣٢٥)

بخش سى و چهارم:

حالات ميّت

دعاى ابو حمزه:

«و ارحمنى صريعا على الفراش تقلّبنى أيدى أحبّتى و تفضّل علىّ ممدودا على المغتسل يقلّبنى صالح جيرانى و تحنّن علىّ محمولا قد تناول الأقرباء أطراف جنازتى،

خدايا بر من ترحّم كن آنگاه كه بر بستر مرگ افتاده‌ام(و قادر به حركت نيستم)و دست دوستانم مرا به هر سو مى‌گرداند و بر من ترحّم كن وقتى كشيده شده‌ام روى سنگ غسالخانه درحالى‌كه همسايگان صالح من،مرا از اين پهلو به آن پهلو مى‌كنند و بر من رحم آور هنگامى كه حمل مى‌شوم درحالى‌كه خويشان اطراف جنازه‌ام را گرفته‌اند.»

امير المؤمنين عليه السّلام بعد از ضربت خوردن در بستر شهادت فرمودند:«أيّها النّاس كلّ امرء لاق ما يفرّ منه فى فراره و الأجل مساق النّفس و الهرب منه موافاته...»:(اى مردم!هر كس مرگى را كه از آن فرارى است ملاقات مى‌كند،مدت عمر صحنه راندن به سوى مرگ است و گريز از مرگ دريافت آن است.)

«أنا بالأمس صاحبكم و أنا اليوم عبرة لكم،و غدا مفارقكم غفر اللّه لى و لكم...و إنّما كنت جارا جاوركم بدنى أياما و ستعقبون منّى جنّة خلاء ساكنة بعد حراك و صامتة بعد نطوق،