شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٤٤ - بخش سى و ششم فيض و عطاى هميشگى

دعاى ابو حمزه:

«سيّدى عبدك ببابك اقامته الخصاصة بين يديك يقرع باب إحسانك بدعائه(و يستعطف جميل نظرك بمكنون رجائه) [١]فلا تعرض بوجهك الكريم عنّى و اقبل منّى ما أقول فقد دعوت بهذا الدّعاء و أنا أرجو أن لا تردّنى معرفة منّى برأفتك و رحمتك،

اى مولاى من!بنده‌ات به درگاه توست سختى فقر او را در پيشگاهت به پا داشته،با دعايش در احسانت را مى‌زند و نظر زيبايت را به اميد پنهانش مى‌خواهد.پس روى بزرگوارت را از من متاب و آنچه را گويم از من پذيرا شو.پس به راستى تو را به اين دعا خواندم.و من اميدوارم به جهت شناختى كه از رأفت و رحمت تو دارم،مرا از پيشگاهت مرانى.»

«خصاصة»يعنى نياز شديد همانطور كه در سورۀ حشر آِیه ٩ مى‌خوانيم:

يُؤْثِرُونَ عَلىٰ أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كٰانَ بِهِمْ خَصٰاصَةٌ :«انصار مدينه مهاجرين مكه را بر خود مقدم مى‌دارند هرچند خودشان نياز شديد داشته باشند.»

«قرع»در لغت به معنى كوبيدن آمده است.«عبد»يعنى مطيع و بنده،شخص را در اثر ذلّت و تسليم بودنش عبد مى‌گويند.اقرب الموارد مى‌گويد:«عبد»در اصل وصف است به معنى مطيع.بعدا به صورت اسم استعمال شده است.راغب مى‌گويد:«طريق معبّد يعنى راهى كه با رفت و آمد هموار شده و حالت افتادگى پيدا كرده است.» [٢]

«عرض عنه»يعنى از آن اعراض كرده و روگرداند.«كريم»در لغت به معانى گوناگون آمده است:بخشنده،بلندنظر،خيرخواه،مهربان،مهمان‌دوست،بزرگوار، آقامنش.«كريم الاخلاق»يعنى خوش‌قلب.كريم الاصل:اصيل،پاك‌سرشت.

[١].اين جمله در مصباح المتهجد شيخ طوسى آمده است.

[٢].اقرب الموارد،مادّه عبد.