شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٤٧٥ - ايمان مباشر با قلب

«تباشر»از مادۀ«بشر»به معنى لمس و رسيدن چيزى به چيز ديگر است و مباشرة از باب مفاعلة،به معنى ملامسة است،يعنى لمس كردن و رسيدن دو چيز به يكديگر.

مجمع البحرين مى‌گويد:باشر الرّجل الأمر إذا خالطه و لامسه:مرد فلان كار را مباشرت كرد يعنى با آن لمس و آميزش كرد.

امام چهارم عليه السّلام در پايان دعا بهترين چيز را از خداوند درخواست مى‌كند:[١]- ايمانى كه آميخته با قلب باشد.٢-يقين صادق و درستى كه به سبب آن هر مصيبتى به انسان مى‌رسد بداند تقدير الهى است يا نتيجه اعمال گذشته و يا عامل ترفيع مقام و درجه است.٣-مرا در زندگى به هرچه قسمتم كردى راضى و خشنود سازى و به مقام رضا و تسليم برسانى.

ايمان مباشر با قلب

دعاى ابو حمزه:

«ايمانا تباشر به قلبى»

حضرت ايمانى را درخواست مى‌كند كه مباشر و آميخته با قلب باشد و سطحى و ظاهرى نباشد و بر دل و جان بنشيند و با آن درآميزد و بر قلب حكومت كند.

خداوند دربارۀ اعراب مدّعى ايمان مى‌فرمايد: قٰالَتِ الْأَعْرٰابُ آمَنّٰا قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَ لٰكِنْ قُولُوا أَسْلَمْنٰا وَ لَمّٰا يَدْخُلِ الْإِيمٰانُ فِي قُلُوبِكُمْ ١:«عربهاى باديه‌نشين گفتند:ايمان آورديم.

بگو:شما ايمان نياورده‌ايد،ولى بگوييد اسلام آورده‌ايم اما هنوز ايمان وارد قلب شما نشده است.»

جمعى از طايفه بنى اسد در يكى از سالهاى قحطى و خشكسالى وارد مدينه شدند و به اميد گرفتن كمكى از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم شهادتين را بر زبان جارى كردند و به

[١].حجرات(٤٩)١٤/.