شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٨٥ - خداوند حاجب و دربان ندارد

خداوند قرض نيكو(بدون منّت و با اخلاص)بدهد پس آن را بسيار برايش چندين برابر گرداند.»

با اينكه هرچه داريم از اوست،ولى خداوند لطف بيان به خرج داده و اشياء و اموال دنيا را ملك خودمان حساب كرده و فرموده از اموالتان به من قرض دهيد، يعنى در كارهاى خير مصرف كنيد و با اينكه در راه‌هائى كه دستور مصرف اموال را داده باز هم نتيجه‌اش عايد خودمان مى‌شود،درعين‌حال به اين صورت بيان كرده است كه كيست به خدا قرض نيكو بدهد.

رابطه با خداوند،نياز به وقت ندارد

دعاى ابو حمزه

«و الحمد لله الّذى اناديه كلّما شئت لحاجتى و اخلوبه حيث شئت لسرّى بغير شفيع فيقضى لى حاجتى،

ستايش مخصوص خداوندى است كه هروقت بخواهم مى‌توانم براى حاجتم او را ندا كنم و براى اسرارم با او خلوت كنم و رابطه برقرار سازم و بدون اينكه نيازى به واسطه باشد،حاجتم را برمى‌آورد.»

در اين چند جمله از دعا،جهاتى به نظر مى‌آيد.يكى اينكه رابطه برقرار كردن با مبدأ هستى وقت مخصوص و مكان خاص نمى‌خواهد بلكه هروقت كه ياد او كردى و هرجا كه به فكر خدا افتادى با او رابطه دارى.

خداوند حاجب و دربان ندارد

ديگر اينكه ارتباط با خدا نياز به حاجب يا دربان ندارد(كه اگر بخواهى دست به دامن وى شوى واسطۀ بين تو و خداوند گردد)بلكه لطف پروردگار به حدّى است كه هر بنده‌اى مى‌گويد او خداى من است.البته اين معنى،منافاتى با اين ندارد كه