شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٤٢٣ - بخش چهل و پنجم اخلاص

بخش چهل و پنجم:

اخلاص

دعاى ابو حمزه:

«اللّهمّ إنّى أسئلك إيمانا لا أجل له دون لقائك أحينى ما أحييتنى عليه و توفّنى إذا توفّيتنى عليه و ابعثنى إذا بعثتنى عليه و أبرء قلبى من الرّياء و الشّكّ و السّمعة فى دينك حتّى يكون عملى خالصا لك،

خدايا از تو درخواست مى‌كنم ايمانى را كه پايانى جز لقاى تو ندارد،مرا زنده بدار تا وقتى زنده مى‌دارى بر اين ايمان و وقتى مرا ميراندى بميران بر اين ايمان و برانگيز مرا وقتى برانگيختى،بر اين ايمان و قلبم را از ريا و شك در دينت و شنيدن ديگران،پاك كن تا عملم خالص براى تو باشد»

حضرت از خداوند آن‌چنان ايمانى را آرزو مى‌كند كه پايدار و پابرجا باشد و تا قيامت هنگام رسيدن به لقاء اللّه محفوظ باشد و خلل و نقصى در آن وارد نشود.

امام چهارم عليه السّلام ايمانى را مى‌خواهند كه به سرحد يقين برسد و از هرگونه ريا و ظاهرسازى و شك و ترديد و تزلزل مصون باشد چرا كه امير المؤمنين على عليه السّلام فرمود:

«الشّكّ يفسد اليقين و يبطل الدّين»:(شك،يقين را فاسد مى‌كند و دين را از بين مى‌برد) [١]

به تعبير شهيد مطهرى شك معبر و گذرگاه خوبى است اما توقفگاه بدى است. [٢]

[١].غرر الحكم،باب الشّين،حديث ١٨٩٤.

[٢].عدل الهى.