شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٥٥ - رهائى از خطرات و حوادث

وجود و كمالات وجودى است و همۀ اسباب و وسائلى كه سبب رشد و تكامل موجودات مى‌گردند،نمونه‌هاى خيرند.

بعضى اهل لغت مى‌گويند:

«الخير حصول الشّىء على كمالاته» [١]:(خير دست يافتن هر چيز بر كمالات خويش است.)

اقرب الموارد:«الخير وجدان الشّىء على كمالاته الّلائقة» [٢]:(خير دست يافتن شىء است به كمالات شايستۀ خود.)

با توجه به آنچه در معناى خير گفته شد،مطلب اوّل اين دو جمله از دعا،روشن مى‌شود يعنى اقرار به اين حقيقت كه خير فقط از ناحيۀ خداوند است و منشأ تمام هستى‌ها ذات مقدس پروردگار است و در نظام آفرينش هر موجودى كه سبب هستى و يا سبب كمال موجود ديگرى مى‌شود،از ناحيۀ خداوند است.

بنابراين همه خيرات از طرف خداوند است همانطور كه در دعاهاى تكبيرات مستحبّۀ اوّل نماز مى‌خوانيم:

«الخير فى يديك و الشّرّ ليس اليك» [٣]:(خداوندا تمام خير،تنها در دست تو است و هيچ‌گونه شر و بدى به تو برگردد.)

رهائى از خطرات و حوادث

اما اقرار و اعتراف دوّم در اين قسمت از دعا،اين است كه براى رهايى از خطرات جهان پر حوادث و نتايج شوم اعمال زشت و ناروا،به جز در سآِیه عنايت خداوندى و لطف او راه نجاتى نيست.

دراين‌باره آنچه بطور اختصار بايد گفت اين است كه:درست است كه در اين

[١].المنجد

[٢].اقرب الموارد،كلمه خير.

[٣].تحرير الوسيله حضرت امام خمينى،ج ١،ص ١٦٢.كتاب الصلاه،فى تكبيره الاحرام.وسائل الشيعه،ج ٤،ابواب تكبيره الاحرام،باب ٧.