شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٥٦ - رهائى از خطرات و حوادث

جهان امور بسيارى ديده مى‌شوند،كه گمان مى‌كنيم با پناهندگى به آنها مى‌توانيم خود را از گزند روزگار و پيش‌آمدهاى ناگوار حفظ كنيم،اما از اراده و خواست خداوند نبايد غفلت كرد.مثلا از خطر سيل و طوفان به كوه پناهنده مى‌شويم همچنان كه پسر حضرت نوح پيغمبر عليه السّلام وقتى پدر دلسوزش به او فرمود:«اى پسرك من!با من به كشتى سوار شو و با كافران مباش!»پسر در جواب گفت:

سَآوِي إِلىٰ جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْمٰاءِ» [١]:«به همين زودى به كوه پناه مى‌برم كه مرا از آب حفظ مى‌كند!!»

و نيز گمان مى‌بريم كه از خطر غرق شدن در دريا به خشكى پناه مى‌بريم و آن نجات حتمى ماست همچنان كه در سورۀ بنى اسرائيل آمده است:

وَ إِذٰا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِي الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُونَ إِلاّٰ إِيّٰاهُ فَلَمّٰا نَجّٰاكُمْ إِلَى الْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ وَ كٰانَ الْإِنْسٰانُ كَفُوراً [٢]:«و چون در دريا به شما صدمه‌اى رسد،هركه را جز خدا مى‌خوانيد از ديد و نظرتان ناپديد مى‌شود و چون خدا شما را به سوى خشكى رهانيد(از خدا)رويگردان مى‌شويد و انسان همواره ناسپاس است.»

ولى ما غفلت داريم از اينكه اگر امر و اراده خداوندى بر اين قرار گيرد كه ما هلاك شويم،كوه و ساحل هم نمى‌تواند ما را پناه دهد و از هر نيروئى غير از خداوند، كارى ساخته نيست.همچنان كه حضرت نوح به فرزندش فرمود: لاٰ عٰاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللّٰهِ إِلاّٰ مَنْ رَحِمَ [٣]:«امروز ديگر پناه و پناهگاهى از امر خدا نيست جز اينكه خداوند كسى را رحم كند.»

ممكن است در عين اينكه از خطر امواج دريا به خشكى پناه مى‌بريم باز در اثر زلزله يا فرورفتگى زمين،زيرزمين و يا آوار هلاك شده يا بادهاى شن‌آور ما را زير توده‌هاى شن‌هاى روان،دفن كند،همچنان كه در سوره بنى اسرائيل بعد از آِیه فوق

[١].هود(١١)٤٣/.

[٢].اسراء(١٧)٦٧/.

[٣].هود(١١)٤٣/.