شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٨٥ - اخلاص در عمل و دورى از ريا

بخش چهل و يكم:

ريا

دعاى ابو حمزه:

«و لا تجعل شيئا ممّا اتقرّب به فى آناء اللّيل و اطراف النّهار رياء و لا سمعة و لا أشرا و لا بطرا و اجعلنى لك من الخاشعين

و هر عملى را كه براى تقرب به حضرتت در ساعات و اطراف شب و روز به جا مى‌آوردم آن را ريا و خودنمايى و سركشى و عيّاشى قرار مده.»

اخلاص در عمل و دورى از ريا

اقرب الموارد مى‌نويسد:«آناء»به معنى ساعات مى‌باشد و گفته شده مفرد آن «إنى»است.«سمعة»چيزى است كه شنيده مى‌شود مثل صدا و ذكر و غيره و اينكه مى‌گويند فلانى كار را سمعة انجام داد،يعنى براى اينكه مردم آن را بشنوند انجام داد.بنابراين سمعه در جملۀ فوق به معنى مفعولى است و اگر كسى كارى را براى آوازه و شهرت و شنيدن ديگران انجام داد اين را مى‌گويند سمعة.

«أشر»يعنى شدت شادى و نشاط خارج از حد و تبختر.و«بطر»تقريبا نزديك به معنى أشر مى‌باشد.اقرب الموارد آن را به معنى حالت طغيان به نعمت و دهشت و حيرت،هنگام هجوم نعمت گرفته است.

امام سجاد عليه السّلام در اين بخش از دعا از خداوند اخلاص در عمل و عبادت را