شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٩١ - بيم و اميد

«رجا»آمده است.مفردات راغب مى‌نويسد:«الرّجا ظنّ يقتضى حصول ما فيه مسرّة»:

(رجا گمانى است كه مى‌طلبد حاصل شدن چيزى را كه در آن خوشى و شادمانى است.)

يعنى شخص اميدوار حالت انتظار و درخواست حاصل شدن مطلوب را دارد.

امام صادق عليه السّلام مى‌فرمايد:«لا يكون المؤمن مؤمنا حتى يكون خائفا راجيا و لا يكون خائفا راجيا حتّى يكون عاملا لما يخاف و يرجوا»:(مؤمن،مؤمن نمى‌باشد تا آنكه ترسان و اميدوار باشد و ترسان و اميدوار نمى‌باشد تا براى آنچه مى‌ترسد و اميدوار است عمل كند.)

ايمان حقيقى به ترس از عواقب سوء اعمال و اميدوارى است و ترس و اميدوارى مقرون به عمل است.

دعاى ابو حمزه:

«يا مولاى بذكرك عاش قلبى و بمناجاتك برّدت ألم الخوف عنّى،

اى مولاى من!به ياد تو دلم زنده است و به نيايش و مناجات تو،درد هراس را از خود خنك كردم و تسكين دادم.»

در اين بخش از دعا حضرت به دو نكته مهمّ روانى اشاره مى‌كنند:

١-زندگانى و حيات دل،به ذكر و ياد خداست.

٢-نيايش با خداى بى‌نياز تسكين‌دهنده انسان از آلام روحى و هراس است.