شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٤٧٨ - رضايت به قسمت خداوند

«اللّهمّ اقسم لنا من خشيتك ما يحول بيننا و بين معصيتك و من طاعتك ما تبلّغنا به رضوانك و من اليقين ما يهون به علينا مصيبات الدّنيا» [١]:

(بار خدايا!نصيب ما فرما از ترست آنچه مانع شود ميان ما و نافرمانى تو و از طاعت و فرمانبرداريت آنچه ما را به خشنودى تو برساند و از يقين به اندازه‌اى كه آسان كند بر ما مصيبتهاى دنيا را...)

مرحوم مجلسى قدّس سرّه مى‌فرمايد:«علت اينكه اصحاب امام حسين عليه السّلام در شب عاشورا شادى مى‌كردند،و روز عاشورا در ميدان شهادت از يكديگر سبقت مى‌گرفتند،و درد نيزه و تير و شمشير را احساس نمى‌كردند،اين بود كه به مقام يقين رسيده بودند و سيد الشهدا عليه السّلام در شب عاشورا با تصرف ولايتى خود مقامات بهشتى هركدام را به آنها نشان داد و اين موجب ازدياد يقين آنها شد.» [٢]

رضايت به قسمت خداوند

دعاى ابو حمزه:

«و رضّنى العيش بما قسّمت لى،

و مرا در زندگى به هرچه قسمتم كردى راضى و خشنود ساز.»

حضرت درخواست مقام رضا و تسليم مى‌كند به آنچه خداوند روزى و نصيب سازد و هرچه در معيشت و زندگى قسمت كند.

كسانى كه در ايمان به مرحله يقين رسيده‌اند راضى به تقسيم پروردگار و نصيب و روزى او هستند و لب به شكوه و اعتراض نمى‌گشايند و در واقع اين مقام اهل بهشت است كه خداوند در وصفشان مى‌فرمايد: فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رٰاضِيَةٍ* فِي جَنَّةٍ عٰالِيَةٍ [٣]:«پس او در زندگى پسنديده‌اى است،در بهشت بلندمرتبه»

ملا هادى سبزوارى در باب تسليم و رضا مى‌فرمايد:

[١].مفاتيح الجنان،اعمال شب نيمه شعبان.

[٢].به نقل از منتهى الآمال شيخ عباس قمى،در باب ذكر وقايع شب عاشورا.

[٣].الحاقّة(٦٩)٢١/.