شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٤٧٩ - رضايت به قسمت خداوند

و بهجة بما قضى اللّه رضا و ذو الرّضا بما قضى ما اعترضا [١]

مسرور و خشنود بودن به قضا و قدر الهى مقام رضاست و شخص راضى به آنچه قضاى حق تعالى است اعتراض نمى‌كند.

رضا عبارت است از خشنود بودن به قضا و قدر آفريدگار به طورى كه صاحب رضا از فراهم آمدن خواسته‌هاى نفسانى بى‌حد خوشحال نمى‌شود و با از دست دادن آنها ناراحت نمى‌گردد.

چنانچه خداوند مى‌فرمايد: لِكَيْلاٰ تَأْسَوْا عَلىٰ مٰا فٰاتَكُمْ وَ لاٰ تَفْرَحُوا بِمٰا آتٰاكُمْ [٢].

در حديث قدسى از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم اين مضمون آمده است:«من لم يرض لقضائى و لم يشكر نعمائى و لم يصبر على بلائى فليتّخذ ربّا سوائى» [٣]:(هركس راضى به قضاى من نشود و بر بلاى من صبر نكند بايد پروردگارى غير از من اختيار كند.)

به برخى از اولياء اللّه گفتند چه مى‌خواهى؟گفت:«أريد أن لا أريد»:مى‌خواهم كه نخواهم.يعنى چيزى را نمى‌خواهم و سعى مى‌كنم اراده‌اى جز ارادۀ پروردگار نداشته باشم.

ما قلم بركشيديم اختيار خويش را اختيار آن است كو قسمت كند درويش را

باز ملا هادى سبزوارى مى‌فرمايد:

أعظم باب اللّه فى الرّضا وعى و خازن الجنّة رضوانا دعى [٤]

در حديث آمده است كه بزرگترين باب الهى در رضايت قرار داده شده و خزينه‌دار بهشت«رضوان»خوانده شده است.مقام رضا از مراتب عظيمه و درجات عاليه سير و سلوك است،چنانچه خداوند سبحان مى‌فرمايد:

يٰا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ* اِرْجِعِي إِلىٰ رَبِّكِ رٰاضِيَةً مَرْضِيَّةً* فَادْخُلِي فِي عِبٰادِي* وَ ادْخُلِي

[١].منظومه حكمت مقصد سابع فريدة فى الرضا.

[٢].حديد(٥٧)٢٣/.

[٣].بحار الانوار،ج ٧٩،ص ١٣٢.

[٤].منظومه حكمت مقصد هفتم،فريدة فى الرضا.