شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٤٧ - حبس بركات،تأديب بندگان

بندگان،اين تاديب روش ديگرى به خود مى‌گيرد،پس همان گونه كه معلّم دلسوز شاگردانش را براى تربيت بهتر و انضباط داشتن،تنبيه مى‌نمايد يا پدر،فرزند دلبندش را به قصد تأديب،كتك مى‌زند،خداوند نيز بنده گنهكارش را مجازات مى‌كند و كيفر مى‌دهد و پس از آنكه پاك شد و زنگارهايش زدوده شد،آنگاه او را به بهشت كه جاى صفا و پاكى است،مى‌برد.خداوند در سوره اعراف(آيه ٤٣)و سوره حجر(آيه ٤٧)مى‌فرمايد:كينه و حسد را از دل بهشتيان برمى‌كنيم تا در صفا و صميميّت با هم زندگى كنند و چه‌بسا در همين دنيا نيز در اثر اعمال بد بندگان، خداوند آنان را تأديب نمايد تا پاك از دنيا بروند.

حبس بركات،تأديب بندگان

حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در خطبۀ استسقاء(يعنى طلب باران)مى‌فرمايد:

«انّ الله يبتلى عباده عند الأعمال السّيئه بنقص الّثمرات و حبس البركات و اغلاق خزائن الخيرات ليتوب تائب و يقلع مقلع و يتذكّر متذكّر و يزدجر مزدجر...» [١]:(خداوند بندگانش را هنگامى كه كارهاى بد و ناشايسته انجام مى‌دهند به كم كردن ميوه‌ها و محصولاتشان و بازداشتن بركتها و بستن دربهاى خزائن خيرات بر روى آنها،تأديب مى‌كند تا اينكه توبه‌كننده‌اى توبه كند و گنهكارى از گناه دورى جويد و پند گيرنده‌اى پند پذيرد و سرخورده‌اى منزجر گردد و ديگر به گناه روى نياورد.)

پس اينجا كه حضرت مى‌فرمايد:خداوندا!مرا به عقوبتهايت تاديب مكن،به طريق كنايه،ذكر لازم كرده و ارادۀ ملزوم نموده است. [٢]يعنى:خدايا به من توفيق ده

[١].نهج البلاغه فيض الاسلام،خطبه ١٤٣.

[٢].اگر گفتيم فلانى در خانه باز است كنايه از مهمان‌نوازى و كرم اوست،لازمۀ در خانه‌بازى سخاوت و مهمان‌دوستى است،در اينجا امام سجاد وقتى مى‌فرمايد:خداوندا با كيفرت مرا ادب مكن،ذكر لازم كرده و از آن ارادۀ ملزوم آن را نموده است.يعنى توفيق انجام دستوراتت را به من عنايت كن تا مستوجب عذاب و كيفر نباشم.