فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٨٣ - سوم - اجتماع سبب و مباشر يا اجتماع چند سبب

بدرد، كسى ملزم به پرداخت خون‌بهاى نفر اولى نيست و خانواده او بايد يك سوّم خون‌بهاى دوّمى را بپردازند و دوّمى دو سوّم خون‌بهاى سوّمى، و سوّمى خون‌بهاى كامل چهارمى را بايد بپردازند.

٩٧- اگر انسانى در چاه سقوط كند و به كسى بچسبد و او را بطرف چاه بكشد و مجذوب روى جاذب در چاه بيفتد و جاذب بميرد خون او هدر است؛ و اگر مجذوب بميرد چنانچه جاذب قصد قتل او را داشته يا عمل، عملى است كه عادتاً موجب قتل است بايد قصاص شود، والا بايد ديه بدهد؛ و اگر هر دو بميرند خون جاذب هدر است و ديه مجذوب را بايد از مال جاذب بدهند؛ و اگر اين مجذوب به فرد سومى بچسبد و او را جذب كند همه در چاه بيفتند بميرند در اين صورت اولى و دومى هريك نصف ديه سومى را ضامنند و بايد بدهند و اگر سومى به فرد چهارمى بچسبد هركدام از سه نفر يك ثلث ديه چهارمى را ضامن مى‌باشند و اگر چهارمى به پنجمى بچسبد هركدام از چهار نفر ربع ديه پنجمى را ضامن مى‌باشند و بايد بدهند اين همه در فرضى بوده كه دانسته شود مجذوب به آخرى چسبيده والا قتل نسبت به او خطائى محض مى‌باشد و ديه بر عاقله‌اش مى‌باشد.