فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٧٤ - دوم - تسبيب در جنايت

نكرده باشد او ضامن چيزى نيست.

٦١- اگر كسى در ملك خود و يا در ملك مباحى ديوارى بسازد و به مقدار متعارف پى‌ريزى كرده باشد و از نظر كارشناسى ديوار شاقولى بوده بطورى كه عادتاً چنين ديوارى فرو نمى‌ريزد و لكن با اينكه متمايل و كج ساخته نشده بر خلاف عادت سقوط كند مثلًا با زلزله و امثال آن فرو ريزد صاحب ديوار ضامن تلفاتى كه ديوارش به بار آورده نيست هرچند كه به طرف كوچه و راه و يا ملك ديگران سقوط كرده باشد، و همچنين است اگر ديوار شاقولى نبوده لكن كجى آن به طرف ملك خودش باشد امّا اگر كجى آن به طرف ملك غير و يا خيابان بوده باشد ضامن تلفات ناشى از سقوط آن مى‌باشد و همچنين است اگر ديوار را در ملك غير و بدون اذن مالك ساخته باشد.

٦٢- اگر شخصى ديوار بلندى را در ملك خود مستقيم ساخته باشد لكن به طرف ملك غير كج شده باشد اگر فرصت برطرف كردن آن كجى را نداشته و خراب شود ضامن نيست و اگر فرصت داشته باشد و اقدام نكرده ضامن بودنش بى وجه نيست، و اگر شخصى ديگر ديوار او را خميده كرده باشد ضمان به عهده آن شخص است و مالك در صورتى كه فرصت و امكان اصلاح آن را نداشته ضامن نيست و اگر امكان داشته و نكرده باز ضمان از آن شخص برطرف نمى‌شود، پس در اين صورت تنها شخص متعدّى ضامن مى‌باشد و ورثه مقتولى كه ديوار به روى او سقوط كرده حق دارند خون بهاى مقتول را از او بگيرند.

٦٣- اگر كسى در ملك خود به مقدار نيازش آتش برافروزد و هيچ احتمال ندهد كه ممكن است آتش به خانه ديگران سرايت كند، چنانچه اتفاقاً سرايت كند و انسان يا مالى را طعمه حريق سازد، افروزنده آتش ضامن نيست؛ مگر بداند آن آتش حتماً به خانه همسايه سرايت مى‌كند، بلكه اگر عادت اقتضاى تعدّى آتش داشته و او هم آگاه بوده مانند اينكه آتش زياد باشد يا در حال وزيدن باد تند باشد، يا حتى اگر در اين صورت غافل هم بوده، ظاهراً ضامن است، و اگر آتش بيش از حدّ نيازش روشن كند ولكن محل طورى است كه عادت اقتضاى تعدّى ندارد و مظنّه آن نيز نمى‌رود؛ ولى بر