لَمْ یکنِ الَّذینَ کفَروا مِنْ اَهْلِ الْکتابِ وَ الْمُشْرِکینَ مُنْفَکینَ حَتّی تَأْتِیهُمُ الْبَینَةُ. رَسولٌ مِنَ اللهِ یتلوا صُحُفآ مُطَهَّرَةً. فیها کتُبٌ قَیمَةٌ. وَ ما تَفَرَّقَ الَّذینَ اُوتُوا الْکتابَ اِلّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَینَةُ. وَ ما اُمِروا اِلّا لِیعْبُدُوا اللهَ مُخْلِصینَ لَهُ الدّینَ حُنَفاءَ وَ یقیمُوا الصَّلوةَ وَ یؤْتُوا الزَّکوةَ وَ ذلِک دینُ الْقَیمَةِ[١] .

سوره مبارکه بینه (لَمْ یکنْ) است. آیه اول این سوره از نظر ترکیب کلمات و احتمالاتی که در این آیه مبارکه هست از آیات مشکل قرآن است و کمتر آیه‌ای این طور است. یک ترجمه اجمالی از این آیه بکنیم بعد به شرح بپردازیم.

می‌فرماید: کافرانی از اهل کتاب[٢] و همچنین از مشرکین جدایی پذیر[٣] نبودند، تا وقتی که برسد برای آنها دلیل روشن[٤] . مقصود از اینکه «کافران از اهل کتاب و مشرکین (یا: کافرانی از اهل کتاب و مشرکین[٥] ) جدا شدنی نبودند تا وقتی که دلیل روشن برای آنها بیاید» چیست؟ از چه

[١] . بینه / ١ ـ ٥ .

[٢] . یعنی پیروان كتابهای آسمانی: یهود، نصاری و احتمالا مجوس.

[٣] . «منفكّ» یعنی جدا شونده.

[٤] . «بینه» یعنی دلیل روشن.

[٥] . اینكه دو جور عرض می‌كنم، دلیل دارد كه بعد توضیح می‌دهم.