مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٦٦ - آشنایی با قران (١٠)

مجموعه آثار اسـتاد شهید مطـهری، جلد ٢٨، ص: ١٦٦

دلی کز معرفت نور و صفا دید به هر چیزی که دید اول خدا دید

یادی از استاد

یکی از اساتید بزرگ ما از استاد بسیار بسیار بزرگ خودشان[١] که مرد موحد کاملی بود مکرر نقل می‌کردند و مکرر از ایشان شنیدم؛ گفتند یک وقت در یک جلسه درس که عده‌ای بودند و توحید می‌گفت و واقعاً در توحید به همین مراحل رسیده بود، وسط توحید گفتن ناگهان یک نگاهی به اطراف کرد و در حالی که نگاه کرد اشکهایش هم در چشمش حلقه زد و این شعر را خواند :

هر جا که بنگرم تو پدیدار بوده‌ای ای نانموده رخ، تو چه بسیار بوده‌ای

این ]حالت[ در دنیا برای یک مرد کامل دست می‌دهد، در قیامت برای همه اهل ایمان. آنوقت آنجا همین می‌شود که :

هر جا که بنگرم تو پدیدار بوده‌ای ای نانموده رخ، تو چه بسیار بوده‌ای

وُجوهٌ یوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ. اِلی رَبِّها ناظِرَةٌ.

اما در مقابل: وَ وُجوهٌ یوْمَئِذٍ باسِرَةٌ. و چهرهایی عبوس و گرفته. تَظُنُّ اَنْ یفْعَلَ بِها فاقِرَةٌ...[٢]

[١] .[ظاهراً مقصود امام خمینی (ره) و استادشان مرحوم آیت‌الله شاه‌آبادی است.]

[٢] .[چند جمله‌ای از آخر این جلسه متأسفانه ضبط نشده است.]