الحمد لله ربّ العالمین بارئ الخلائق اجمعین و الصلاة و السلام علی عبدالله و رسوله و حبیبه و صفیه، سیدنا و نبینا و مولانا ابی‌القاسم محمّد (ص) و آله الطیبین الطاهرین المعصومین. اعوذ بالله من الشیطان الرجیم :

بـِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ. عَبَسَ وَ تَوَلّی. اَنْ جاءَهُ الاَْعْمی. وَ ما یدْریک لَعَلَّهُ یزَّکی. اَوْ یذَّکرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّکری. اَمّا مَنِ اسْتَغْنی. فَاَنْتَ لَهُ تَصَدّی. وَ ما عَلَیک اَلّا یزَّکی. وَ اَمّا مَنْ جاءَک یسْعی. وَ هُوَ یخْشی. فَاَنْتَ عَنْهُ تَلَهّی. کلّا اِنَّها تَذْکرَةٌ. فَمَنْ شاءَ ذَکرَهُ. فی صُحُفٍ مُکرَّمَةٍ. مَرْفوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ. بِاَیدی سَفَرَةٍ. کرامٍ بَرَرَةٍ. قُتِلَ الاِْنْسانُ ما اَکفَرَهُ[١] .

سوره مبارکه عَبَسَ است که به نام کلمه اوّلش ـ که فعل است ـ نامیده شده است. آیات اوّل این سوره شأن نزول و داستانی دارد که در یک خصوصیت از خصوصیات این داستان، و در واقع در قهرمان داستان، میان اهل تسنن و اقلیتِ کمی از شیعه از یک طرف و بیشتر مفسرین شیعه از طرف دیگر، اختلاف‌نظر است. قبل از بیان شأن نزول سوره لازم است مقدمه‌ای ذکر شود.

[١] . عبس / ١ ـ ١٧.