در سوره طه و سوره‌های دیگر به تفصیل بیشتر است، اینجا چون منظور بیان این قسمتها نیست خیلی به اجمال بیان شده است: آنگاه که رب موسی، موسی را ندا در داد در وادی مقدس. در آیات دیگر دارد که آن ندا چه بود: اِنَّنی اَنـَا اللهُ لا اِلهَ اِلّا اَنـَا فَاعْبُدْنی وَ اَقِمِ الصَّلوةَ لِذِکری[١] .

ولی اینجا نظر به یک قسمت خاص است، فقط مسئله فرعون مطرح است و این قسمتها بیان نمی‌شود. برای اولین بار بود که موسی وحی الهی را می‌شنید و اعلام نبوت و رسالت او شد. در همان جا به موسی گفته شد که در واقع بعد از این تو از خودت نیستی، باید رسالتت را انجام بدهی. اِذْهَبْ اِلی فِرْعَوْنَ اِنَّهُ طَغی. کار خود و کار خاندانت را بگذار، آنها را به خدا واگذار کن، برو دنبال مأموریتت، برو به سوی فرعون که سخت طغیان و سرکشی کرده است.

در جاهای دیگر قرآن سابقه موسی را به تفصیل نقل کرده است. موسی همان کودکی است که نطفه‌اش به آن شکل خاص منعقد شده، بعد متولد شده، بعد کودک شیرخوار بوده که او را به آب انداخته‌اند و بعد همین فرعون او را از آب گرفته، در خانه همین فرعون بزرگ شده و فرعون او را مانند یک پسرخوانده در خانه خودش بزرگ کرده ولی بعد که بزرگ شده در همان‌جا به حمایت بنی‌اسرائیل برخاسته، یک قبطی را کشته و بعد از مصر فرار کرده و به مدین رفته، در آنجا با دختر شعیب پیغمبر ازدواج کرده، سالها نزد شعیب مانده و در آنجا در واقع شاگردی شعیب را کرده است :

شبان وادی ایمن گهی رسد به مراد که چند سال به جان خدمت شعیب کند

و بعد از این که دوره قراردادش با شعیب ـ که در ازای ازدواج با دخترش هشت یا ده سال برای شعیب کار کند ـ منقضی شده است، زنش را با خودش برداشته و به مصر بر می‌گردد، همان مصری که در آن فرعونی آنچنان دشمنش است و سر جای خودش هست و موسی از آنجا فرار کرده و بیرون آمده. حالا به او رسالت می‌دهند که باید مستقیم بروی سراغ خود فرعون.

ماهیت رسالت موسی (ع)

اینجا نکته قابل توجهی هست و از یک نظر بسیار قابل توجه است: به موسی رسالت داده شد که برو به سوی فرعون که فرعون طاغی شده و طغیان کرده است. این رسالت برای چه بود؟ آیا برو فرعون را دعوت کن، برو برای هدایت و راهنمایی فرعون؟ یا برو برای مبارزه با فرعون؟ ]اینکه[ برو به سوی فرعون، برو چکار بکن؟ برو فرعون را هم مثل مردم دیگر دعوت کن؟ (دعوت واقعی

[١] . طه / ١٤.