اِنَّ یوْمَ الْفَصْلِ کانَ میقاتآ. یوْمَ ینْفَخُ فِی الصّورِ فَتَأْتونَ اَفْواجآ. وَ فُتِحَتِ السَّماءُ فَکانَتْ اَبْوابآ. وَ سُیرَتِ الْجِبالُ فَکانَتْ سَرابآ. اِنَّ جَهَنَّمَ کانَتْ مِرْصادآ. لِلطّاغینَ مَابآ. لابِثینَ فیها اَحْقابآ. لایذوقونَ فیها بَرْدآ وَ لا شَرابآ. اِلّا حَمیمآ وَ غَسّاقآ. جَزاءً وِفاقآ. اِنَّهُمْ کانوا لا یرْجونَ حِسابآ. وَ کذَّبوا بِایاتِنا کذّابآ[٢] .

آیات مبارکه سوره عَمَّ یتَساءَلونَ است. از آیه اَلَمْ نَجْعَلِ الاَْرْضَ مِهادآ[٣] تا این آیه‌ای که شروع کردیم یعنی آیه اِنَّ یوْمَ الْفَصْلِ کانَ میقاتآ، به همان بیانی که قبلا عرض کردیم، نوعی مقدمه چینی به معنی استدلال است برای وجود عالم قیامت. انسان اگر خوب در این تعبیری که در این آیه کریمه آمده است دقت کند می‌بیند با چه بیان دقیق و عمیقی مسئله قیامت در اینجا طرح شده است. تعبیر این است که اِنَّ یوْمَ الْفَصْلِ کانَ میقاتآ. از قیامت به «یوم الفصل» تعبیر شده است، همان تعبیری که در سوره مرسلات هم داشتیم که هذا یوْمُ الْفَصْلِ[٤] . اینکه چرا به قیامت «یوم الفصل» گفته می‌شود، توضیح می‌دهیم. تعبیر دیگر این است که اِنَّ یوْمَ الْفَصْلِ کانَ میقاتآ قیامت که

[١] * [نوار جلسه اول تفسیر این سوره موجود نیست.]

[٢] . نبأ / ١٧ ـ ٢٨.

[٣] . نبأ / ٦.

[٤] . مرسلات / ٣٨.