فَوَقیهُمُ اللهُ شَرَّ ذلِک الْیوْمِ وَ لَقّیهُمْ نَضْرَةً وَ سُرورآ. وَ جَزیهُمْ بِما صَبَروا جَنَّةً وَ حَریرآ. مُتَّکئینَ فیها عَلَی الاَْرائِک لا یرَوْنَ فیها شَمْسآ وَ لا زَمْهَریرآ. وَ دانِیةً عَلَیهِمْ ظِلالُها وَ ذُلـِّلَتْ قُطوفُها تَذْلیلا. وَ یطافُ عَلَیهِمْ بِانِیةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَ اَکوابٍ کانَتْ قَواریرا. قَواریرَ مِنْ فِضَّةٍ قَدَّروها تَقْدیرآ[١] .

تتمه آیاتی است که قبلا تفسیر شده است. در مقدمه تفسیر این آیات، مطلبی هست که لازم است در اطرافش بحث کنیم، بحثی لازم و ضروری است و با برخی اشکالات و ایرادهایی که مخصوصآ دنیای مسیحیت بر زندگی پیغمبر اکرم از یک طرف و بر برخی تعلیمات قرآنی که به همین آیات و شبه این آیات مربوط می‌شود از طرف دیگر، وارد کرده‌اند مرتبط است و اتفاقآ این ایرادها و شبهه‌ها با بعضی از زمینه‌های فکری مربوط است که آن زمینه‌های فکری هم از دنیای مسیحیت به ما رسیده است و در میان ما وجود دارد و احیانآ از دنیاهای غیر مسیحیت نیز چنین زمینه‌هایی را به ارث برده‌ایم.

[١] . دهر / ١١ ـ ١٦.