الحمد لله ربّ العالمین بارئ الخلائق اجمعین و الصلوة و السلام علی عبدالله و رسوله و حبیبه و صفیه سیدنا و نبینا و مولانا ابی القاسم محمـّد (ص) و آله الطّیبین الطّاهرین المعصومین. اعوذ بالله من الشّیطان الرجیم :

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ. هَلْ اَتی عَلَی الاِْنْسانِ حینٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ یکنْ شَیئآ مَذْکورآ. اِنّا خَلَقْنَا الاِْنْسانَ مِنْ نُطْفَةٍ اَمْشاجٍ نَبْتَلیهِ فَجَعَلْناهُ سَمیعآ بَصیرآ. اِنّا هَدَیناهُ السَّبیلَ اِمّا شاکرآ وَ اِمّا کفورآ[١] .

سوره مبارکه هَلْ اَتی عَلَی الاِْنْسان است که هم به نام سوره «دهر» معروف است و هم به نام سوره «انسان». از آن جهت سوره «دهر» گفته می‌شود که کلمه «دهر» در آیه اول آن آمده است و از آن جهت سوره «انسان» گفته می‌شود که علاوه بر اینکه کلمه «انسان» در آیه اول آمده است، بحثی بسیار بسیار عمیق و لطیف درباره انسان در آیات اول این سوره مبارکه هست. به مضمون آیه اول توجه بفرمایید، می‌فرماید: هَلْ اَتی عَلَی الاِْنْسانِ حینٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ یکنْ شَیئآ مَذْکورآ. به صورت پرسش است: آیا بر انسان مدتی از روزگار گذشته است که در آن مدت چیز قابل ذکری نبوده