مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٠٥ - رد نظریه اولویت غیری

اولویت و از این رجحان هم کاری ساخته نیست و ثانیاً خلاف برهان است؛ چرا؟

برای اینکه رجحان یک امری است مربوط به عالم ذهن ما نه مربوط به عالم واقع و نفس الامر. این از آن جاهایی است که انسان حکم ذهن خودش را با حکم خارج اشتباه میکند؛ یعنی رجحان را که مربوط به عالم ذهن است به عالم بیرون سرایت میدهد. رجحان و اولویت مثل مسأله احتمال است. احتمال مربوط به عالم ذهن ماست. انسان خیال میکند شیئی که معدوم است، در وقتی که احتمال تحقق آن خیلی کم است معدومتر است و هرچه احتمال تحققش بیشتر میشود به مرز وجود نزدیکتر شده و موجودتر میشود. فرض کنید انسان یک کاری را میخواهد انجام بدهد، مثلًا میخواهد در یک کلاسی شرکت کند. این کار هزار و یک شرط دارد. در آغاز که میخواهد این کار را انجام بدهد به ذهن او خیلی بعید است که این کار عملی باشد و احتمال تحققش خیلی کم است. وقتی میرود یک شرط آن را انجام میدهد احتمالِ محقق شدن آن کار برایش یک مقدار بیشتر میشود؛ باز یک شرط دیگر، باز یک شرط دیگر و باز یک شرط دیگر تحقق میپذیرد و مرتباً از این