۹۵۲.رسول عليه السلام گفت:«خداى تعالى بيامرزد گناهكاران را، الاّ آن را كه نخواهد كش بيامرزد».
گفتند: يا رسول اللّه ! كه باشد كه نخواهد كش بيامرزند؟ گفت: «آنكه استغفار نكند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۶۵۴)

۹۵۳.رسول عليه السلام گفت:«خداى تعالى گفته است هر كه داند كه من قادرم بر آنكه گناه او بيامرزم، بيامرزم او را و باك ندارم».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۶۵۵)

۹۵۴.محمد بن المنكدر روايت كرد از جابر عبداللّه انصارى«در بنى اسرائيل مردى به سر توله بگذشت، در آن نگريد از روى اعتبار بر وى درآمد و سر بر زمين نهاد و گفت: بار خدايا! أَنتَ أَنتَ وَأَنَا أَنا، أَنتَ العَوّادُ بِالمَغفِرَةِ وَأَنَا العَوّادُ بِالذُّنُوبِ؛ بار خدايا من منم و تو تويى. من آنم كه با سر گناه شوم و تو با سر آمرزش. هاتفى آواز داد كه همچنين است كه گفتى سر بردار كت بيامرزند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۶۵۵)

۹۵۵.رسول عليه السلام گفت:«پيداست كه حمزه غريب است و كس بر او نمى گريد. اكنون براى دل من بر او بگرييد و نوحه كنيد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۶۵۷)

۹۵۶.رسول عليه السلام گفت:«نه بينى كه خداى تعالى چگونه مصرف كرد از من ستم كافران را ايشان مذمم را دشنام مى دهند و من محمّدم به لفظ و معنى».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۱، ص ۶۶۲)

۹۵۷.على بن موسى الرضا عليه السلام روايت كند از پدرانش«چون فرزند را محمد نام برنهى او را اكرام كنى و چون مجلس