تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣٢٠ - آيه

توضيح
جامعهء انسانى به زعيم و فرمانروا نيازمند است
« وَلا يَحْزُنْكَ اَلَّذِينَ يُسارِعُونَ فِي اَلْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَنْ يَضُرُّوا الله شَيْئاً ٣ : ١٧٦ . . . » [١] ( به آنان كه به كفر ورزيدن شتاب مى كنند ، اندوهگين مباش ، زيرا آنان نمى توانند ضررى به خدا برسانند ) .
توضيح - در بارهء تفسير معناى سريه اختلاف نظرى وجود دارد .
ابن منظور مى گويد : گروهى كه فرستاده مى شود ، اگر عدد آنها ميان پنج تا سيصد نفر باشد ، سريه گفته مى شود . بعضى ديگر گفته‌اند : سريه گروهى از سواران را مى گويند كه در حدود چهار صد نفر بوده باشد .
اگر سريه جنبه لشكرى داشته باشد ، مقدارى از لشكر را مى گويند و بهترين سريه ها آن است كه در حدود چهار صد نفر باشد .
و اين كه سريه ناميده مى شود ، براى آنست كه حركت آنان شبانه و مخفى است . از بعضى موارد استعمالات چنين بر مى آيد كه افراد سريه بايستى مردم كار آزموده و با شخصيت باشند . [٢]

((١٩٩٤)) اصل لشكر بىگمان سرور بود قوم بىسرور تن بىسر بود
جامعهء انسانى به زعيم و فرمانروا نيازمند است نيازمندى جوامع انسانى به فرمانروا در تمام طول تاريخ با در نظر گرفتن اشكال مختلف فرمانروايى تثبيت شده و چيزى نيست كه قابل گفتگو باشد ، چند مسئلهء مهم در اين جريان عمومى تاريخ انسانى وجود دارد كه ما بعضى از آنها را متذكر مى شويم :
١ - عامل اساسى به وجود آمدن فرمانروايان ، لزوم تشكل افراد جامعه براى هم زيستى بوده است ، افراد جامعه مانند چند عدد آجر جامد و ناخود آگاه

[١] سوره آل عمران ، آيهء ١٧٦ . .
[٢] لسان العرب ، ج ١٤ ص ٣٨٣ . .