تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣٥ - تفسير ابيات

بقيهء قصهء اهل سبا و نصيحت و ارشاد سليمان عليه السلام آل بلقيس را هر يكى اندر خود و مشكلات دين و دل او و صيد كردن هر جنس مرغ ضميرى را به صفير آن جنس مرغ و طعمه او
آيه
بقيهء قصهء اهل سبا و نصيحت و ارشاد سليمان عليه السلام آل بلقيس را هر يكى اندر خود و مشكلات دين و دل او و صيد كردن هر جنس مرغ ضميرى را به صفير آن جنس مرغ و طعمه او

((٨٤٥)) قصه گويم از سبا مشتاقوار چون صبا آمد به سوى لاله زار
((٨٤٦)) لاقت الاشباح يوم وصلها عادت الاولاد صوب اصلها
((٨٤٧)) امة العشق خفى فى الامم مثل جود حوله لوم السقم
((٨٤٨)) ذلة الارواح من اشباحها عزة الاشباح من ارواحها
((٨٤٩)) ايها العشاق السقيا لكم أنتم الباقون و البقيا لكم
((٨٥٠)) ايها السالون قوموا و اعشقوا ذاك ريح يوسف فاستنشقوا
((٨٥١)) منطق الطير سليمانى بيا بانگ هر مرغى كه آيد مى سرا
((٨٥٢)) چون به مرغانت فرستادست حق لحن هر مرغى بدادستت سبق
((٨٥٣)) مرغ جبرى را زبان جبر گو مرغ پر اشكسته را از صبر گو
((٨٥٤)) مرغ صابر را تو خوش دار و معاف مرغ عنقا را بخوان اوصاف قاف
((٨٥٥)) مر كبوتر را حذر فرما ز باز باز را از حلم گوى و احتراز
((٨٥٦)) و ان خفاشى را كه ماند او بىنوا مى كنش با نور جفت و آشنا
((٨٥٧)) كبك جنگى را بياموزان تو صلح مر خروسان را نما اشراط صبح
((٨٥٨)) همچنان مى رو ز هدهد تا عقاب ره نما و اللَّه اعلم بالصواب
آيه « قالَتْ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي وَأَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمانَ لِلَّه رَبِّ اَلْعالَمِينَ ٢٧ : ٤٤ . » (١) ( بلقيس گفت : اى خداى من ، من ستم بر خود كردم ( و اكنون ) با سليمان به خداى پرورنده عالميان اسلام آوردم ) .

(١) سوره النمل ، آيهء ٤٤ . .