تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٥٤٤ - تفسير ابيات

وحى كردن حق تعالى به موسى عليه السلام كه اى موسى من كه خالقم تو را دوست مى دارم
آيه
تفسير ابيات
وحى كردن حق تعالى به موسى عليه السلام كه اى موسى من كه خالقم تو را دوست مى دارم

((٢٩٢١)) گفت موسى را به وحى دل خدا كاى گزيده دوست مى دارم تو را
((٢٩٢٢)) گفت چه خصلت بود اى ذو الكرم موجب آن تا من آن افزون كنم
((٢٩٢٣)) گفت چون طفلى به پيش والده وقت قهرش دست هم در وى زده
((٢٩٢٤)) خود نداند كه جز او ديّار هست هم از او مخمور و هم از اوست مست
((٢٩٢٥)) مادرش گر سيليى بر وى زند هم به مادر آيد و بر وى تند
((٢٩٢٦)) از كسى يارى نخواهد غير او اوست جمله شرّ او و خير او
((٢٩٢٧)) خاطر تو هم ز مادر خير و شر التفاتش نيست با جاى دگر
((٢٩٢٨)) غير من پيشت چو سنگ است و كلوخ گر صبىّ و گر جوان و گر شيوخ
((٢٩٢٩)) هم چنانك اياك نعبد در حنين از بلا از غير تو لا نستعين
((٢٩٣٠)) هست اين اياك نعبد حصر را در لغت آن از پى نفى ريا
((٢٩٣١)) هست اياك نستعين هم بهر حصر حصر كرده استعانت را و قصر
((٢٩٣٢)) كه عبادت مر تو را آريم و بس طمع يارى هم ز تو داريم و بس
آيه « إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ١ : ٥ » . (١) ( تنها تو را مى پرستيم و از تو يارى و كمك مى جوييم ) .
تفسير ابيات خداوند متعال بر دل حضرت موسى عليه السلام وحى فرمود : كه اى بر گزيده ، ترا دوست مى دارم ، موسى عرض كرد : كدامين خصلت من باعث شده است كه بمن محبت كنى ، تا در افزودن آن بكوشم ؟ خدا فرمود : تو مانند آن كودكى كه حتى در موقع قهر مادر هم پناه به دامان او مى برد .

(١) سوره الفاتحة ، آيهء ٤ . .