تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٤٥٧ - تفسير ابيات

مردم ، اگر راست مى گوييد ، مرگ را آرزو كنيد ) .
اشتياق به مرگ از صفات اولياء الله است ، ولى با اين كه گروه زيادى از علماى اسلامى معتقدند كه وفات پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله در صفر اتفاق افتاده است و همچنين با نظر به اين كه بشارت به پايان يافتن يك ماه مانند پايان يافتن روز براى همه معلوم مى شود ، پاداش بشارت پايان يافتن يك ماه را بهشت قرار دادن فوق العادهء بعيد به نظر مى رسد همچنين اگر مقصود از پايان يافتن صفر براى نجات پيدا كردن از مرگ بوده باشد كه نظريه دوم مى گويد تفسير ابيات بدون شبهه انتقال احمد مصطفى صلى الله عليه و آله به سراى آخرت در ماه ربيع الاول بود ، از آن موقع كه از زمان رحلتش مطلع شده بود ، با تحريك عقل به آن زمان عشق مى ورزيد .
موقعى كه ماه صفر فرا رسيد ، پيامبر شادمان گشت و با خود مى گفت كه پس از اين ماه به سوى حق سفر خواهم كرد .
هر شب تا بروز از اين اشتياق نجات بخش آهنگ « الى الرفيق الاعلى » ساز كرده بود .
فرمود هر كس پايان يافتن ماه صفر و ورود ماه ربيع را بمن بشارت بدهد ، من بهشت را باو بشارت داده و شفيعش خواهم گشت . عكاشه اين بشارت را داد و پيامبر فرمود : اى شير مرد بزرگ ، بهشت نصيب تو باد . شخص ديگرى هم آمد كه بشارت ورود ربيع الاول را بدهد ، حضرت فرمود : عكاشه بر تو سبقت گرفته است . پس مردان الهى از كوچ كردن از اين دنيا شاد مانند و كودكان و كودك منشان ببقايش خوش دل ، آن مرغ نابينايى كه آب گوارا و زلال نديده است ، آب شور براى او آب كوثر مى نمايد .
بدين سان حضرت موسى عليه السلام كرامتها را مى شمرد و بدون اين كه مسافت بعدى