المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥٥٩ - سوم از نواسخ افعال مقاربه
قوله: نزوا: يعنى قلّ و ندر.
قوله: فالكثير تجرّد خبرها عن ان: ضمير در « خبرها » به كرب راجع است.
قوله: و اتّصاله بها قليل: ضمير در « اتّصاله » به خبر كرب و در « بها » به « ان » عود مىكند.
قوله: و قيل لا تتّصل به: ضمير در « لا تتّصل» به « ان » و در « به » به خبر كرب راجع است.
قوله: اصلا: يعنى حتّى بنحو ندرت و قلّت.
قوله: لانّه دال على الحال: ضمير در « لانّه » به ذى الشّروع راجع است.
قوله: قال فى شرحه: ضمير فاعلى در « قال » به مصنّف و ضمير مجرورى در « شرحه » به تسهيل عود مىكند.
قوله: و هو غريب: ضمير « هو » به آوردن هبّ در زمره افعال مذكور راجع است.
متن: «١٧٠»
|
و استعملوا مضارعا لاوشكا |
و كاد لا غير و زادوا موشكا |
تجزيه و تركيب
واو: عاطفه.
استعملوا: فعل، ماضى، از باب استفعال، مبنى، فاعل آن ضمير جمع مىباشد، متعدّى.
مضارعا: مفعول است براى « استعملوا ».
لام: جارّه.
اوشكا: مجرور به لام و الفش اطلاقى است متعلّق به « استعملوا ».
واو: عاطفه.
كاد: معطوف است به « اوشك ».