المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧٥٠ - موارد وجوب تأخير مفعول از فاعل

بالّا مى‌باشد.

قوله: و وافقه ابن الانبارى: ضمير منصوبى در « وافقه » به كسائى عود مى‌كند.

قوله: فى تقديمه: يعنى فى تقديم المحصور.

قوله: ان لم يكن فاعلا: ضمير در « لم يكن» به محصور راجع است.

قوله: على المنع مطلقا: چه فاعل باشد و چه مفعول.

متن: «٢٤١»

تجزيه و تركيب‌

واو: استيناف.

شاع: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، مبنى، اجوف يائى، لازم.

نحو: مضاف، فاعل براى « شاع » و مضاف اليه آن « قولك » است كه حذف شده.

خاف: فعل ماضى.

ربّه: مضاف و مضاف اليه، مفعول براى « خاف ».

عمر: فاعل براى « خاف » و جمله فعل و فاعل و مفعول مضاف اليه براى نحو مى‌باشد.

واو: عاطفه.

شذّ: فعل ماضى، معطوف است به « شاع ».

نحو: مضاف و مضاف اليه آن « قولك » است كه حذف شده.

زان: فعل ماضى، اجوف يائى.

نوره: مضاف و مضاف اليه، فاعل براى « زان ».

الشّجر: مفعول براى « زان ».