المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧٦٣ - علامت فعل مجهول

ثالث: مضاف، مفعول براى فعل مقدّر.

الّذى: اسم مبهم، مبنى، موصول، مضاف اليه براى « ثالث ».

باء: حرف جارّ، مبنى.

همز: مجرور به « باء » ، مضاف، متعلّق به « استقرّ » ، صله براى « الّذى ».

الوصل: مضاف اليه براى « همز ».

كاف: حرف جارّ، عامل، مبنى.

الاوّل: مجرور به كاف، جارّ و مجرور متعلّق است به « اجعلنّه ».

اجعلنّه: فعل و فاعل و مفعول، صيغه امر مؤكّد به نون تأكيد ثقيله، متعدّى.

كاف: حرف جارّ و مجرورش « قولك » است كه محذوف مى‌باشد.

استحلى: فعل ماضى مجهول از باب استفعال.

ترجمه:

و حرف سوّم از فعلى را كه با همزه وصل آغاز مى‌شود همچون حرف اوّل قرار بده مانند: استحلى.

متن: «٢٤٧»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطف.

اكسر: فعل امر از ثلاثى مجرّد، متعدّى و ضمير مستتر در آن فاعلش مى‌باشد.

او: عاطفه.

اشمم: فعل امر از ثلاثى مجرّد، متعدّى.