المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١١٢٥ - مبحث معانى حروف جر

يعنى: بسا علامت خانه‌اى كه مدّتى ايستادم در اثرهاى كهنه آن و نزديك شده بود كه بميرم در وقت صبح از جهت آن.

شاهد در مجرور شدن « اسم » است به « ربّ » محذوف بدون اينكه حرف جرّى در كلام باشد.

سپس مصنّف گويد:

و گاهى به غير « رب » از حروف جرّ ديگر كه محذوف هستند جرّ داده مى‌شود.

شارح گويد:

اين جرّ سماعى است و قياسى نميباشد مانند قول بعضى از اهل لسان كه باو گفته شد.

كيف اصبحت (چگونه صبح نمودى).

خير و الحمد للّه يعنى على خير و الحمد للّه (برخير و حمد مى‌كنم خدا را).

كه در اينمثال كلمه « خير » با « على » محذوف مجرور شده.

مصنّف گويد:

بعضى از اينحروف جرّ محذوف جرّشان مطّرد و شايع مى‌باشد.

شارح گويد:

يعنى جرّ قياسى است مانند:

بكم در هم اشتريت (بچند در هم خريدى).

كه در تقدير: بكم من در هم اشتريت مى‌باشد.

و نيز مانند:

مررت برجل صالح الّا صالح فطالح (مرور كردم بمردى صالح و اگر بصالح مرور نكردم پس بطالح عبور نمودم).