المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٦٣١ - حكم لاء نفى جنس

فلا شاهد فى البيت، و التّركيب نحو « لا حول و لا قوّة» على اعمال الثّانية و ان رفعت اوّلا و الغيت الاولى (لا تنصبا) الثّانى لعدم نصب المعطوف عليه لفظا او محلّا بل افتحه على اعمال لا الثّانية نحو:

او ارفعه على الغائها و عطف الاسم بعدها على ما قبلها نحو « لا بيع فيه و لا خلّة».

ترجمه و شرح:

مصنّف گويد:

در جائى كه اسم « لا » مكرّر مى‌شود دوّمى را يا مرفوع و يا منصوب نما و مى‌توانى با « لاء » نيز مركّبش كنى.

شارح گويد:

مانند مثال سابق يعنى « لا حول و لا قوّة» كه در « قوّة » سه وجه جايز است.

١- رفع يعنى بگوئيم: لا حوّل و لا قوّة.

٢- نصب يعنى بگوئيم: لا حوّل و لا قوّة.

٣- آنرا با « لا » تركيب كرده و مبنى برفتحش نمائيم يعنى بگوئيم:

لا حول و لا قوّة.

و بايد توجّه داشت كه در صورتى مى‌توان دوّمى را با « لا » تركيب كرد كه اوّلى را نيز با « لا » مركّب نمائيم و بهرتقدير مثال آنجائى كه دوّمى مرفوع باشد مانند قول عمر بن غوث طائى:

يعنى: اين برگزيدن اهل من جندب را برمن قسم به جدّ شما كه آن ظلمى است در حق من، براى من مادر و پدرى نباشد اگر با من اينگونه رفتار شود.