المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥٩٨ - برخى از احكام«ان» مكسوره

از دو مصراع اين بيت آمده از بهترين مواضع زيادت لام محسوب مى‌شود.

قوله: خرّجت على زيادتها: كلمه « خرّجت » يعنى حملت و ضمير در آن به مواضع و در « زيادتها » به لام عود مى‌كند.

متن: «١٨٧»

تجزيه و تركيب‌

واو: استيناف.

وصل: مصدر، مضاف، مبتداء.

ما: مضاف اليه.

باء: حرف جارّ.

ذى: اسم اشاره، مجرور به باء، متعلّق به « وصل ».

الحروف: اسم، جمع، عطف بيان براى « ذى ».

مبطل: اسم فاعل، خبر براى « وصل ».

اعمالها: مضاف و مضاف اليه، مفعول براى « مبطل ».

واو: عاطفه.

قد: بمعناى تقليل.

يبقى: فعل، مضارع، مجهول.

العمل: نائب فاعل براى « يبقى » و جمله « و قد يبقى العمل» معطوف است به جمله استينافيّه « وصل ما بذى الحروف مبطل».

ترجمه:

و متّصل شدن كلمه « ما » به اينحروف عمل آنها را باطل مى‌كند و گاهى هم عمل باقى مى‌ماند.