المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٨٨٦ - عامل مفعول مطلق

داشته و هم زائد برآن را دارا هستند.

قوله: دونه: يعنى دون المصدر باينمعنا كه مصدر تنها مشتمل برمعناى خود كه حدث است مى‌باشد بدون داشتن زائد برآن.

قوله: اصل برأسه: كلمه « برأسه » يعنى مستقلّا و عليحدّه.

متن: «٢٨٨»

تجزيه و تركيب‌

توكيدا: مفعول مقدّم براى « يبيّن ».

او: حرف عاطف.

نوعا: معطوف است به توكيدا.

يبيّن: فعل مضارع از باب تفعيل و ضمير مستتر فاعلى در آن به مفعول مطلق راجع است.

او: عاطفه.

عدد: معطوف است به « نوعا ».

كاف: حرف جارّ و مجرورش « قولك » است كه محذوف مى‌باشد.

سرت: فعل و فاعل.

سيرتين: مفعول مطلق عددى.

سير: مصدر، مضاف، مفعول مطلق نوعى.

ذى: مضاف اليه براى « سير » مضاف.

رشد: مضاف اليه براى « رشد ».

ترجمه:

مفعول مطلق تأكيد يا نوع و يا عدد عاملش را بيان مى‌كند مانند:

سرت سيرتين (سير كردم دو سير)، سرت سير ذى رشد (سير كردم مانند سير