المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٩٨٦ - حكم مستثنا به سوى

شده از جمله:

در فرموده حضرت نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مجرور به « من » آمده:

دعوت ربّى ان لا يسلّط على امّتى عدوّا من سوى انفسهم.

يعنى: از پروردگار خود خواسته‌ام كه برامّت من دشمنى غير از نفس ايشانرا برآن ها مسلّط نگرداند.

شاهد در « سوى » است كه مجرور به « من » آمده و ظرف و منصوب نيست.

و از جمله:

در بيت شهل بن شيبان مرفوع و فاعل آمده:

يعنى: چون ظاهر و آشكار گرديد شرّ و بدى از طرف قبيله بنى ذهل پس شام كرد آن بدى در حاليكه واضح و نمايان بود و باقى نماند مگر دشمنى و ظلم، لذا جزا داديم اين قبيله را بسبب كارهايشان همچنانكه ايشان بما كيفر و جزا دادند.

شاهد در « سوى » است كه فاعل براى « لم يبق» بوده و مرفوع مى‌باشد نه منصوب.

و از جمله:

در بيت محمّد بن عبد اللّه بن مسلم مدنى مرفوع و فاعل آمده:

يعنى: و هرگاه فروخته شود كار نيك و پسنديده‌اى يا خريده شود پس غير تو فروشنده آن كار نيك بوده و تو خريدار آن مى‌باشى.

شاهد در « سواك » است كه مبتداء و مرفوع مى‌باشد نه ظرف و منصوب.

و از جمله: