المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧٨٠ - اشيائيكه براى نائب فاعل واقع شدن قابل هستند

واو: عاطفه.

قد: بمعناى تقليل، حرف غير عامل، مبنى.

يرد: فعل مضارع، مفرد، مذكّر، غائب، لازم، معلوم، مثال واوى از باب ضرب، يضرب و ضمير فاعلى در آن به نيابت غير المفعول به راجع است.

ترجمه:

برخى از اين اشياء در صورت بودن مفعول به در كلام از فاعل نيابت نمى‌كنند و گاهى هم البتّه نيابتشان از فاعل وارد شده.

متن: «٢٥٢»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

باء: جارّه.

اتّفاق: مجرور به باء، متعلّق به « ينوب » ظرف لغو.

قد: بمعناى تقليل، حرف غير عامل.

ينوب: فعل مضارع، مفرد، مذكّر، غائب، لازم، معلوم، ثلاثى مجرّد.

الثّانى: اسم فاعل، مفرد، مذكّر، از ثلاثى مجرّد، فاعل است براى « ينوب ».

من: حرف جارّه، عامل، مبنى.

باب: اسم، مضاف، مجرور به « من » متعلّق است به « الثّانى ».

كسى: مضاف اليه براى « باب ».

فى: حرف جارّ.

ما: موصوله.