المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٦٩٥ - فصل در بيان حكم«اعلم» و«ارى» و نظائر ايندو

تجزيه و تركيب‌

واو: استيناف.

ان: حرف شرط.

تعدّيا: فعل، ماضى، معلوم، از باب تفعّل، لازم، ضمير بارز تثنيه فاعل آن بوده و جمله فعل و فاعل جمله شرط مى‌باشد.

لام: حرف جارّ بمعناى « الى ».

واحد: مجرور به لام، متعلّق به « تعدّيا ».

باء: جارّه.

لاء: باى نفى جنس و بواسطه دخول « با » از عمل بازمانده است.

همز: اسم « لاء » ، مجرور به « با » ، متعلّق به « تعدّيا ».

فاء: جوابيّه.

لام: جارّه.

اثنين: مجرور به « لام » ، متعلّق به « توصّلا ».

به: جارّ و مجرور، متعلّق به « توصّلا ».

توصّلا: فعل ماضى، معلوم، از باب تفعل، لازم، جواب براى شرط.

ترجمه:

و اگر « علمت » و « رأى » بدون همزه بيك مفعول متعدّى شدند پس بواسطه همزه به دو مفعول متعدّى مى‌گردند.

متن: «٢٢٣»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

الثّان: اسم فاعل، مبتداء.