المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧١٠ - تحقيق در قيود مذكور

قوله: و الجامد: مانند فعل « نعم » در نعم الفتى.

قوله: و حصره: ضمير مجرورى به مصنّف راجع است.

قوله: امّا جرى: كلمه « جرى » يعنى مشى و سلوك نمودن.

قوله: لاتيانه مجرورا بمن: ضمير مجرورى در « لاتيانه » به فاعل برمى‌گردد.

قوله: اذا كان نكرة: ضمير در « كان » به فاعل برمى‌گردد.

قوله: و بالباء: يعنى مجرورا بالباء.

قوله: للاعمّ من مرفوعى اللّفظ: همچون اتى زيد.

قوله: و المحلّ: مانند ما جائنى من احد كه « احد » اگرچه لفظا مجرور است ولى محلّا بملاحظه اينكه فاعل قرار گرفته مرفوع است.

متن: «٢٢٦»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

بعد: ظرف، متعلّق به « استقرّ » خبر مقدّم، مضاف.

فعل: مضاف اليه براى « بعد ».

فاعل: اسم، نكره، مبتداء مؤخّر، و مجوّز ابتداء بآن تقديم خبرش كه ظرف است مى‌باشد، و تقدير كلام: فاعل استقرّ و ثابت بعد فعل.

فاء: عاطفه.

ان: حرف شرط.

ظهر: فعل ماضى، از ثلاثى مجرّد باب منع، يمنع، فعل شرط، محلّا مجزوم.

فاء: رابطه جواب.