المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥٩٣ - برخى از احكام«ان» مكسوره

شارح گويد:

طبق گفته مصنّف لام برسر خبر منفى نبايد دربيايد و در قول ابى حزام كه لام برخبر منفى داخل شده شاذ و خلاف قاعده مى‌باشد وى گفته است:

يعنى: ميدانم بدرستيكه سلام گفتن برمردم و ترك آن محقّقا با هم متشابه و متساوى نمى‌باشند.

شاهد در « للا متشابهان» بوده كه با منفى بودنش با لام ابتدائيّه مصاحبت كرده.

پس از آن مصنّف مى‌گويد:

از بين افعال فعلى كه مانند « رضى » است پهلوى « لام ابتدائيّه» درنمى‌آيد.

شارح گويد:

مقصود از « فعل مانند رضى» فعل ماضى متصرّى است كه از « قد » عارى و برهنه باشد و حاصل آنكه:

اگر خبر « انّ » فعل ماضى متصرّف مجرّد از « قد » باشد همچون « رضى » يا جلس و يا قام و يا امثال اينها هرگز لام برسرش داخل نميشود بخلاف آنكه هركدام از اين قيود منتفى باشد يعنى خبر يا فعل غير ماضى بوده مانند:

انّ زيدا ليرضى (بدرستيكه زيد هرآينه خشنود مى‌شود).

يا ماضى غير متصرّف باشد همچون:

انّ زيدا لعسى ان يقوم (بدرستيكه زيد هرآينه اميد آنست كه بايستاد).

كه در ايندو مثال همانطورى كه ملاحظه مى‌شود « لام ابتدائيّه» برسر خبر درآمده.

پس از آن مصنّف مى‌گويد:

و گاهى ماضى متصرّف پهلوى لام قرار مى‌گيرد در حاليكه قبلش كلمه‌