المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٠٣٤ - پارهاى از احكام حال و ذو الحال

شاهد در « مفردا » است كه حال بوده و برعاملش كه انفع بوده و افعل تفضيل مى‌باشد مقدّم گشته.

متن: «٣٤٥»

تجزيه و تركيب‌

واو: بمعناى استيناف.

عامل: اسم فاعل، مفرد، مذكّر، ثلاثى مجرّد، مبتداء، نكره موصوفه.

ضمّن: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، از باب تفعيل، مجهول، صفت است براى « عامل ».

معنى: مضاف، مفعول دوّم براى « ضمّن ».

الفعل: مضاف اليه براى « معنى ».

لا: عاطفه.

حروفه: مضاف و مضاف اليه، معطوف به « معنى الفعل».

مؤخّرا: اسم مفعول، مفرد، مذكّر، غائب، حال است از « عامل ».

لن: از حروف ناصبه، مبنى.

يعملا: فعل مضارع، مفرد، مذكّر، غائب، منصوب به « لن » ، خبر است براى « عامل ».

ترجمه:

و عاملى كه معناى فعل نه حروف آنرا متضمّن است در حاليكه مؤخّر از حال باشد هرگز عمل در آن نمى‌كند.

متن: «٣٤٦»