المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١١١٨ - مبحث معانى حروف جر

جرّ: مبتداء.

لم يكفّ: خبر براى « جرّ ».

ترجمه:

و « ما » بعد از « رب » و « كاف » نيز زائده واقع مى‌شود و آنها را از عمل بازمى‌دارد و گاهى پهلوى ايندو حرف قرار گرفته در حاليكه جرّ منع نشده بلكه تحقّق مى‌يابد.

شرح عربى:

( و ان تجرّا فى مضىّ فكمن) الابتدائيّة (هما و فى الحضور) اذا جرّا (معنى فى) اى الظّرفيّة (استبن) بهما.

( و بعد من و عن و باء زيد ما فلم يعق) اى لم يكفّ (عن عمل قد علما) و هو الجرّ نحو «ممّاخطيئاتهم»، «عمّاقليل»، «فبمانقضهم».

قال فى شرح الكافية: و قد تحدث مع الباء تقليلا، و هى لغة هذيل (و زيد بعد ربّ و الكاف فكفّ) عن العمل و ادخلتهما على الجمل نحو:

«ربّمايودّ الّذين كفروا».

( اخ ما جد لم يخزنى يوم مشهد) كما سيف عمرو لم تخنه مضاربه (و قد يليها) ما (و جرّ لم يكفّ) نحو:

ترجمه و شرح:

مصنّف گويد:

و اگر مذ و منذ در زمان ماضى جرّ بدهند مانند « من » بوده و اگر در زمان حاضر جرّ بدهند پس بمعناى « فى » مى‌باشند.

شارح گويد:

مذ و منذ اگر زمانشان ماضى باشد پس همچون من ابتدائيّه هستند و در