المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٨٠٢ - مورد اسم واجب النصب
فى الاسم السّابق، و لا يصحّ هذا هنا لما تقدّم من انّ اذا لا يليها فعل.
ترجمه و شرح:
شرح اقسام و احكام اسم مشتغل عنه العامل
مصنّف گويد:
نصب اسم سابق حتمى است در صورتيكه پهلوى آن كلمهاى قرار گيرد كه اختصاص بفعل داشته باشد مانند: ان و حيثما.
مورد اسم واجب النّصب
شارح گويد:
مقصود از « نصب » ، نصب اسم سابق بوده و كلمه « السّابق » مرفوع است تا فاعل براى « تلى » باشد و مراد اينستكه:
اگر اسم سابق بعد از كلمهاى واقع شود كه اختصاص بفعل دارد مانند ان و حيثما نصبش واجب مىباشد مانند:
ان زيدا لقيته فاكرمه (اگر زيد را ملاقات كردى پس اكرامش كن).
شاهد در « زيدا » است كه پهلوى « ان » قرار گرفته و آن تنها برسر فعل درمىآيد از اينرو نصب زيدا واجب است.
و مانند: حيثما عمروا تلقاه فاهنه (هركجا كه عمرو را ملاقات كردى پس باو اهانت نما).
شاهد در « عمروا » است كه پهلوى « حيثما » قرار گرفته و آن تنها برسر فعل داخل مىشود لذا نصب « عمروا » واجب مىباشد.
و همچنين است اگر اسم پهلوى ادات استفهام غير از همزه قرار بگيرد كه در اينصورت نيز نصبش لازم است مانند:
اين بكرا فارقته (در كجا از عمرو جدا شدى) و مانند:
هل عمروا حدّثته (آيا بعمرو حديث گفتى).