المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٨٩٨ - عامل مفعول مطلق

راجع است.

قوله: لانّه يقصد به تقوية عامله: ضمير در « لانّه » و « به » به مفعول مطلق تأكيدى راجع است.

قوله: و حذفه مناف لذلك: ضمير در « حذفه » به عامل مفعول مطلق تأكيدى راجع بوده و مشار اليه « ذلك » تقوية العامل و تقرير معناه راجع است.

قوله: و نقضه ابنه: ضمير منصوبى در « نقضه » به كلام مصنّف در شرح كافيه راجع بوده و ضمير مجرورى در « ابنه » به مصنّف عود مى‌كند.

قوله: بمجيئه: يعنى مجيئ حذف العامل.

قوله: و ردّ بانّه ليس من التّأكيد: ضمير نائب فاعلى در « ردّ » به نقض راجع بوده و ضمير در « بانّه » به سقيا و رعيا راجع است.

قوله: دالّ على ما يدلّ عليه: ضمير در « يدلّ » به عامل راجع است.

قوله: فهو عوض عنه: ضمير « هو » به مفعول مطلق تأكيدى در سقيا و رعيا راجع بوده و ضمير در « عنه » به عامل برمى‌گردد.

قوله: و يدلّ على ذلك: مشار اليه « ذلك » كون المصدر نائب مناب العامل مى‌باشد.

المباحث النحويه شرح سيوطى ؛ ج‌٢ ؛ ص٨٩٨

قوله: عدم جواز الجمع بينهما: يعنى بين عامل و مفعول مطلق.

قوله: لدليل عليه: ضمير در « عليه » به عامل راجع است.

قوله: فيبقى على نصبه: ضمير در « يبقى » و « نصبه » به مفعول مطلق راجع است.

متن: «٢٩٢»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.