المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٦٦٢ - ششم از نواسخ ظن و نظائر آن

متن: «٢٠٩»

تجزيه و تركيب‌

واو: استيناف.

خصّ: فعل ماضى، مجهول، مبنى.

باء: حرف جارّ.

التّعليق: مجرور به باء، متعلّق به « خصّ » ، ظرف لغو.

واو: عاطف.

الالغاء: معطوف به « التّعليق ».

ما: موصوله، نائب فاعل براى « خصّ ».

من: جارّه.

قبل: مجرور به من، متعلّق باستقرّ، صله براى « ما » ، مضاف.

هب: مضاف اليه براى « قبل ».

واو: عاطفه.

الامر: مفعول دوّم است براى « الزم ».

هب: مبتداء.

قد: بمعناى تحقيق.

الزم: فعل ماضى مجهول، ضمير مستتر در آن نائب فاعلش بوده كه مفعول اوّل آن محسوب مى‌شود، خبر براى « هب ».

ترجمه:

و بتعليق و الغاء اختصاص داده شده افعاليكه قبل از « هب » در كلام ذكر شده‌اند و « هب » لازمست كه هميشه بصيغه امر استعمال گردد.

شرح عربى:

( و خصّ بالتّعليق) و هو ابطال العمل لفظا فقط لا محلّا (و الالغاء) و

المباحث النحويه شرح سيوطى ؛ ج‌٢ ؛ ص٦٦٣