المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥٠٨ - افعال تامه و معانى آنها

نازل گرديد.

امسى: يعنى در شب داخل گرديد مانند: فسبحان اللّه حين تمسون يعنى منزّه است خداوند در وقتيكه بشب داخل مى‌شويد.

اصبح: يعنى در صبح داخل گرديد مانند: فسبحان اللّه حين تصبحون يعنى منزّه است خداوند در وقتيكه بصبح داخل مى‌شويد.

دام: يعنى بقى مانند خالدين فيها ما دامت السّموات و الارض يعنى در آن مخلّد و جاويدان هستند تا زمانيكه آسمانها و زمين باقى مى‌باشند.

متن: «١٥١»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

ما: موصوله، مبتداء.

سوى: ظرف مكان، متعلّق به استقرّ، صله براى « ما » ، مضاف.

ه: مضاف اليه براى « سوا » مى‌باشد.

ناقص: اسم فاعل، خبر است براى « ما ».

واو: عاطفه.

النقص: مصدر، معرف بالف و لام، مبتداء.

فى: حرف جارّه.

فتئ: مجرور به فى، متعلّق به « قفى ».

ليس: معطوف است به « فتئ » بحذف عاطف چنانچه « زال » نيز چنين مى‌باشد.

دائما: حال است از ضمير نائب فاعلى در « قفى ».

قفى: ماضى مجهول، ثلاثى مجرّد، خبر است از « النقص ».