المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥٩٦ - برخى از احكام«ان» مكسوره

قوله: لانّ القصد بها: ضمير در « بها » به لام عود مى‌كند.

قوله: فكرهوا الجمع بينهما: ضمير در « بينهما » به « لام » و « انّ » راجع است.

قوله: و لا يليها من الافعال الخ: ضمير منصوبى در « لا يليها» به لام راجع است.

قوله: مع كون قد قبله: ضمير در « قبله » به ماضى راجع است.

قوله: اذا تأخّر كما افهمه: ضمير در « تأخّر » به معمول راجع بوده و ضمير مفعولى در « افهمه » به عدم دخول لام برمعمول متأخّر راجع است.

قوله: انّ هذا لهو القصص الحقّ: آيه (٦٢) از سوره آل عمران.

قوله: و سمّى به: ضمير در « سمّى » به ضمير و در « به » به فصل عود مى‌كند.

قوله: او معموله و هو ظرف او مجرور: ضمير در « معموله » به خبر عود كرده و ضمير « هو » به معمول برمى‌گردد.

قوله: انّ علينا للهدى: آيه (١٢) از سوره ليل.

شرح عربى:

تتمّة

لا تدخل اللّام على غير ما ذكر و سمع فى مواضع خرجت على زيادتها نحو:

قال ابن النّاظم: و احسن ما زيدت فيه قوله:

اى لتقدّم انّ فى احد الجزئين.